Welkomstfeestje, Karaoke en Halloween
Deze week dinsdag was er een welkomstfeestje voor de nieuwe studenten georganiseerd door de unief zelf. Persoonlijk vind ik receptie een betere omschrijving van wat het was, want het vond allemaal plaats tussen half een en twee uur ’s middags. Ik was een beetje te laat, dus toen ik binnen kwam was het "leuke" speech gedeelte al zo goed als voorbij. Niet erg, want mijn oog was dadelijk gevallen op de enorme tafels volgestouwd met eten. Ik was blijkbaar niet de enige met behoorlijke honger, want toen de grote baas hier “kampai” (= schol) uitschreeuwde was bij deze ook het buffet geopend, en toen was er een ware stormloop richting eten. 
Woensdag was het een Belgen-onderonsje. Hilde, Judith, Ruben, Peter, Michael en ik zijn eerst iets gaan eten in de bar waar we vorig weekend nomihoudai gedaan hadden, en daarna zijn we gaan karaoke-en. Het was mijn eerste karaoke hier, en om eerlijk te zijn stond ik in eerste instantie niet echt te springen. Maar het was net zoals vorig jaar in Fukuoka: Op voorhand zeggen dat je niks gaat zingen, en uiteindelijk niet meer van achter de micro weg te krijgen...
Als je binnenkomt kies je voor hoe lang je een karaoke-kamer wil huren. Daarna beland je met z’n allen in een vrij klein kamertje, waar je je persoonlijke karaoke machine hebt. ’t Is dus helemaal anders dan bij ons in Belgie. Als je in Belgie naar de karaoke gaat en je zingt iets, dan is dat gelijk voor iedereen die aanwezig is. Hier zing je alleen voor de mensen waar je bij bent, en da’s natuurlijk al een hele geruststelling. De frisdranken zijn inbegrepen in de prijs, en als je iets alcoholisch wil moet je gewoon bestellen via de telefoon, en 2 minuten later staat het op tafel.
Hilde en Judith konden eigenlijk nog vrij goed zingen, dus mijn gekeel stak nogal fel af tegen de rest, maar daar heb ik me weinig van aangetrokken. Ruben heeft een prachtige prestatie neergezet met een of ander Japans liedje, en Michael heeft ons doof geschreeuwd met Slipknot en nog iets in dezelfde tred. Ik heb filmpjes van dit alles, misschien krijg ik die ooit wel online...
Eens op het feestje zelf aangekomen bleek bijna iedereen verkleed te zijn, en de meeste hadden er echt wel werk van gemaakt! En ja, ze hadden Baileys… ’t was wederom een leuk feestje, al ben niet zo heel laat weer naar boven gegaan. Nog een heel gesprek met een meisje (wiens naam ik maar niet kan onthouden) uit Azerbaidjzan gevoerd, dus uiteindelijk was het dan toch weer laat vooraleer ik in mijn bed ben geraakt.
Morgen ga ik samen met Michael barbecuen bij Veit, de gaijin bij wie we vorige week in de propvolle nomihoudai-bar aan tafel geschoven zijn. Hij heeft blijkbaar nog op een patattenveld gewerkt ofzo, en hij heeft nog een hele voorraad zoete aardappelen liggen, en die worden meestal gebruikt voor op de BBQ hier in Japan. Veit zegt dat ie vlak aan een rivier woont, en dat het echt geweldige plaats is om te barbecuen, dus ben eens benieuwd!
Dan misschien ook nog iets over de lessen zeggen? Want ja ik woon tenslotte nog altijd op een unief... De tweede les-probeerweek is nu voorbij, en ik ben grotendeels bij mijn oorspronkelijke keuze gebleven. De nieuwe lessen die ik er nog bij genomen heb zijn Calligrafie, Japanese Business Administration, Japanese Ghosts (klinkt raar maar is echt heel interessante en vooral amusante les, gegeven door hilarische prof) en Sociologie. Oorspronkelijk had ik een schema van 17 vakken per week (dus dikke 25 uur les per week), maar heb verplicht vakken moeten schrappen van mijn advisor. Ik had een zeer zwaar eerste semester en zeer licht tweede semester in gedachten (want in de zomer heeft een mens toch een pak minder goesting om in een muf klaslokaal te zitten), maar dat feestje gaat dus niet door. Ik moet het een beetje meer spreiden.
Wat hier best wel grappig is, is de reactie van proffen als er meer dan 8 studenten in hun les zitten. De meeste zijn hier blijkbaar niet gewend om veel studenten in hun les te hebben, ze willen er ook niet veel, en dat steken ze niet echt onder stoelen of banken. “Het zou leuk zijn moesten er hier volgende week wat minder studenten zitten” of “Er zijn zoveel andere leuke lessen dan de mijne, probeer aub een andere uit” hebben we hier al vaak te horen gekregen. De Japanse gedachtegang, je kan er echt kop noch staart aan krijgen…
Ik had de intentie om alles eens uit te proberen, maar gezien de grootte van de bordjes was het onmogelijk om er van alles iets op te krijgen. Toen ik terug ging voor ‘de tweede ronde’ was er al geen sushi of taartje meer te bespeuren, terwijl de grote kommen sla zo goed als onaangeroerd bleven. Nochtans is sla een van de duurste dingen hier, dus heb ik het maar gezond gehouden en mijn bordje braaf met konijnenvoer gevuld. Toen ik met mijn eerste goedgevulde bordje aan tafel ging staan, kreeg ik dadelijk de opmerking “He, konani?? Futoru yo!”... wat vrij vertaald zoveel wil zeggen als “Amai zoveel, ge gaat verdikken jong”… En dat was NIET om te lachen gezegd door de persoon in kwestie. In Belgie kijken ze soms al raar op als je als vrouw cola besteld ipv cola-light, maar hier zijn ze helemaal geshockeerd als je "normaal" eet.
Woensdag was het een Belgen-onderonsje. Hilde, Judith, Ruben, Peter, Michael en ik zijn eerst iets gaan eten in de bar waar we vorig weekend nomihoudai gedaan hadden, en daarna zijn we gaan karaoke-en. Het was mijn eerste karaoke hier, en om eerlijk te zijn stond ik in eerste instantie niet echt te springen. Maar het was net zoals vorig jaar in Fukuoka: Op voorhand zeggen dat je niks gaat zingen, en uiteindelijk niet meer van achter de micro weg te krijgen...
Als je binnenkomt kies je voor hoe lang je een karaoke-kamer wil huren. Daarna beland je met z’n allen in een vrij klein kamertje, waar je je persoonlijke karaoke machine hebt. ’t Is dus helemaal anders dan bij ons in Belgie. Als je in Belgie naar de karaoke gaat en je zingt iets, dan is dat gelijk voor iedereen die aanwezig is. Hier zing je alleen voor de mensen waar je bij bent, en da’s natuurlijk al een hele geruststelling. De frisdranken zijn inbegrepen in de prijs, en als je iets alcoholisch wil moet je gewoon bestellen via de telefoon, en 2 minuten later staat het op tafel.
Hilde en Judith konden eigenlijk nog vrij goed zingen, dus mijn gekeel stak nogal fel af tegen de rest, maar daar heb ik me weinig van aangetrokken. Ruben heeft een prachtige prestatie neergezet met een of ander Japans liedje, en Michael heeft ons doof geschreeuwd met Slipknot en nog iets in dezelfde tred. Ik heb filmpjes van dit alles, misschien krijg ik die ooit wel online...
Na twee uur was onze karaoke-pret afgelopen want we moesten de laatste bus naar de unief nog halen. Op voorhand had ik nooit gedacht dat we die twee uur volledig zouden volgezongen krijgen, maar uiteindelijk is het voorbijgevlogen. Volgende keer beslist een langere karaoke!
En dan over naar het volgende feestje! Het was nogal onzeker of er al dan niet een halloweenfeestje zou plaatsvinden in onze dorm, maar uiteindelijk bleek er dan toch eentje te zijn. Ik had er om eerlijk te zijn weinig van verwacht, omdat het zo slecht geregeld leek te zijn (niemand wist van iets) en ik had verwacht dat er weinig volk zou zijn. En ik had gedacht dat er niemand echt verkleed zou zijn. Beup Beup, allemaal fout gedacht!
Eerst een pre-party gegeven op mijn kamer met Maiko, Sarah, Peter en Raul. Veel party was er niet aan, maar ’t was wel gezellig. Maiko en Sarah zijn “normaal” binnen gekomen, door mijn professionele (ahum…) tekenkunsten onder handen genomen, en met halloween make-up weer buiten gegaan. Ik heb mezelf dus weer volledig kunnen uitleven :)
En dan over naar het volgende feestje! Het was nogal onzeker of er al dan niet een halloweenfeestje zou plaatsvinden in onze dorm, maar uiteindelijk bleek er dan toch eentje te zijn. Ik had er om eerlijk te zijn weinig van verwacht, omdat het zo slecht geregeld leek te zijn (niemand wist van iets) en ik had verwacht dat er weinig volk zou zijn. En ik had gedacht dat er niemand echt verkleed zou zijn. Beup Beup, allemaal fout gedacht!
Eerst een pre-party gegeven op mijn kamer met Maiko, Sarah, Peter en Raul. Veel party was er niet aan, maar ’t was wel gezellig. Maiko en Sarah zijn “normaal” binnen gekomen, door mijn professionele (ahum…) tekenkunsten onder handen genomen, en met halloween make-up weer buiten gegaan. Ik heb mezelf dus weer volledig kunnen uitleven :)
Eens op het feestje zelf aangekomen bleek bijna iedereen verkleed te zijn, en de meeste hadden er echt wel werk van gemaakt! En ja, ze hadden Baileys… ’t was wederom een leuk feestje, al ben niet zo heel laat weer naar boven gegaan. Nog een heel gesprek met een meisje (wiens naam ik maar niet kan onthouden) uit Azerbaidjzan gevoerd, dus uiteindelijk was het dan toch weer laat vooraleer ik in mijn bed ben geraakt.
Morgen ga ik samen met Michael barbecuen bij Veit, de gaijin bij wie we vorige week in de propvolle nomihoudai-bar aan tafel geschoven zijn. Hij heeft blijkbaar nog op een patattenveld gewerkt ofzo, en hij heeft nog een hele voorraad zoete aardappelen liggen, en die worden meestal gebruikt voor op de BBQ hier in Japan. Veit zegt dat ie vlak aan een rivier woont, en dat het echt geweldige plaats is om te barbecuen, dus ben eens benieuwd!
Dan misschien ook nog iets over de lessen zeggen? Want ja ik woon tenslotte nog altijd op een unief... De tweede les-probeerweek is nu voorbij, en ik ben grotendeels bij mijn oorspronkelijke keuze gebleven. De nieuwe lessen die ik er nog bij genomen heb zijn Calligrafie, Japanese Business Administration, Japanese Ghosts (klinkt raar maar is echt heel interessante en vooral amusante les, gegeven door hilarische prof) en Sociologie. Oorspronkelijk had ik een schema van 17 vakken per week (dus dikke 25 uur les per week), maar heb verplicht vakken moeten schrappen van mijn advisor. Ik had een zeer zwaar eerste semester en zeer licht tweede semester in gedachten (want in de zomer heeft een mens toch een pak minder goesting om in een muf klaslokaal te zitten), maar dat feestje gaat dus niet door. Ik moet het een beetje meer spreiden.
Voor de geïnteresseerden een overzichtje van de lessen die ik besloten heb te volgen:
* (Japanse) sociologie (gekke prof die vorige les een half uur over de oorsprong van Japanse toiletten (= franse toiletten zoals wij ze kennen) heeft gesproken)
* Intermediate grammatica
* Japanse Geesten (pure horror)
* Calligrafie
* Osaka Studies (alles over Osaka, incl. tripjes naar Osaka)
* Japanese Academic Writing (opstelletjes schrijven)
* Grammatica: Bijwoorden
* Japanese Business Administration (alles over recente Japanse bedrijven, economie en de problemen)
* 1000 Kanji (vooral kyoiku kanji= de meest gebruikte kanji)
* Grammatica: Keigo (= zeer beleefd taalgebruik)
* Current Topics on Japan (= Japanse actualiteit)
* Listening (een luisterles gegeven door een prof die volgens mij veel liever cultuurles had gegeven, want hij vertelt meer over japan zelf als over de oefeningen die we doen)
* 1000 Kanji (alle niet-kyoiku maar wel joyo kanji = klinkt zeer moeilijk voor niet-japanologen wsl, maar het komt er op neer dat het vrij moeilijke kanji zijn, voor mij toch)
* Japan in the nation-state matrix (in se een politieke les, maar het gaat helemaal niet over partijpolitiek. Het gaat over alles wat daarboven staat, de controle van een hogere structuur, waarvan de meeste mensen zich niet van bewust zijn. Heel moeilijk om uit te leggen, de lessen zijn ook nog niet begonnen, dus zal wel eens meer uitleg geven als ik zelf meer uitleg heb gehad)
* en dan is er nog de wekelijkse les met mijn advisor over "mijn onderzoek"
Alle lessen worden in het Japans gegeven, dus dat op zich is al een geweldige oefening!
Wat hier best wel grappig is, is de reactie van proffen als er meer dan 8 studenten in hun les zitten. De meeste zijn hier blijkbaar niet gewend om veel studenten in hun les te hebben, ze willen er ook niet veel, en dat steken ze niet echt onder stoelen of banken. “Het zou leuk zijn moesten er hier volgende week wat minder studenten zitten” of “Er zijn zoveel andere leuke lessen dan de mijne, probeer aub een andere uit” hebben we hier al vaak te horen gekregen. De Japanse gedachtegang, je kan er echt kop noch staart aan krijgen…
ps: meer foto's op mijn space! http://kyarorain.spaces.live.com/Photos
Uw avonturen te Japan werken erg motiverend voor ons (eerste bac japanologie). Een voorbeeldfunctie voor ons ;). Doe zo verder.
Groetjes. Bewonderaars van eerste bac.
Posted by
Anoniem |
11:09 a.m.